"İnsanoğlu Kuş Misali" Deyiminin Hikayesi.

Zamanında Üsküdar’da bir “Miskinler Tekkesi” bulunurmuş [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ] Adından da anlaşılacağı üzere buraya yurdun en tembel, en miskin insanları takılırmış [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ] İşte burada iki miskin kendilerine iki sandalye bulup oturuyorlarmış [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ] Gel zaman git zaman havalar gittikçe soğumaya başlamış [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ] Tekkeninde penceresi açık ama kimsenin ayağa kalkıp pencereyi kapatmaya mecali yok [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ]
 Birinci miskin: Yahu havalar iyice soğudu, şu pencereyi kapatmak lazım [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ]
 İkinci miskin: Doğru söylüyorsun mirim, kapatmak lazım [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ]
 Aradan saatler geçer, haftalar geçer, hatta ay geçer, yine aynı diyalog aralarında sürer gider [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ] Sonunda birinci miskin daha fazla dayanamaz bütün gücünü toplayıp karşı pencereye ulaşır, camı kapatır ve hemen oracıktaki bir iskemleye kendini bırakır [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ] Sonra öteki miskin arkadaşına şunları der: “Ya mirim gördün mü, insanoğlu kuş misali [ Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap ] Dün neredeydim, bugün neredeyim”